اگر میخواهی رهبری بزرگ بشی،
باید یاد بگیری چگونه از تائو پیروی کنی.
تلاش برای تسلط را متوقف کن.
نقشههای از قبل طراحی شده را به دور بریز.
جهان، خود خویش را اداره میکند.
هرچه ممنوعیتها بیشتر باشند،
پاکدامنی و تقوا در جامعه کمتر خواهد بود.
هرچه ابزار نظامی بشتری انبار کنید،
کمتر در امنیت خواهید بود.
فرزانه میگوید:
«قانون را رها میکنم
و مردم با صداقت میشوند.
اقتصاد را رها میکنم
و مردم ثروتمند میشوند.
تمامی نقشهها برای رفاه عمومی را رها میکنم
و رفاه عمومی فراگیر میشود.»
اگر کشوری با شکیبایی اداره شود،
آرامش و شرافت بر آن حکمفرما میشود.
اگر کشوری با سرکوب اداره شود،
اندوه و نیرنگ بر آن حکمفرما میشود.
وقتی میل به قدرت در رأس امور است،
هرچه ایدهآلها والاتر باشند، نتیجه اندکتر است.
سعی کن مردم را خوشحال کنی
و به این ترتیب اساس غم و اندوه نابود میشود.
...
فرزانه از این که الگوی خدمت است
راضی و خشنود است.
در تحمیل خواستههای خود تلاش نمیکند؛
صریح و واضح است ولی نمیرنجاند؛
رُک و رو راست است و درعین حال انعطافپذیر؛
فروزان و تابنک است ولی نوش چشم را نمیزند.
برای خوب اداره کردن یک کشور
چیزی سودمندتر از مدارا و میانهروی نیست.
نشانهی انسان میانهرو
رهایی از ایدههای شخصی است؛
...
اداره کشوری بزرگ
چون سرخ کردن ماهیای کوچک است؛
با دستکاری بیش از حد، به حتم کار خراب میشود.
...
منبع: تائو تِ چینگ
برگردان: فرشید قهرمانی
